Third Sunday of Easter, Year B

            The Salmist today, Third Sunday of Easter, implores the Lord: “let your face shine on us!”  The face of the Lord shines on us through creation.  When we see the creatures, the work of His hands, we see the Creator.  His face shines on us through one another.  When we see our neighbor we behold another creature just like us, not from us, not made by us, but by the Father in heaven.  In a special way His face shines on us through the Scriptures.

            All of Scriptures speak of one person and that person is Our Lord and Savior Jesus Christ.  The Old and the New Testaments may be summed up in one name: Jesus.  Saint Peter in the First Reading interpreted that the God of our forefathers is the same God as the one on the Cross.  Saint John in the Second Reading interpreted the dying on the Cross of Jesus as our salvation.  For in His dying, our sins are expiated.  It is not only us who are saved but the also the whole world.  Even the Risen Christ first with the disciples on the road to Emmaus and then with the Twelve explained the Scriptures and used these to further convince them of His saving Passion, Death and Resurrection.

            We Catholics may very well be accused of having all the means for our salvation but ignoring or putting less importance to them.  We have the Bible and how many of us can say to our Lord that we open it, read it, meditate upon it and pray with it.  Our ignorance of the Bible is our ignorance of Christ.  We have the Sacraments, especially the Holy Mass, but how many of us can say that we come to the Banquet regularly and we come fully prepared, attentive, and participative.  The readings of today remind us that it is the face of the Lord shining on us through the pages of the Sacred Scriptures.  The Bible’s message is Jesus.

            It is not enough however to be knowledgeable about the Bible, to know it word for word, or to memorize lines from the different books of the Bible.  It is important that we know about Jesus, Christian Catholics as we are.  It is however infinitely more important that in reading, studying and praying the Bible we come to know Jesus.  We come to have a personal rapport with Him.  We come to treat Him as a friend, as a family member, as a loved one.

            When we go home therefore today take notice of your Bible at your homes.  Lift it up, dust it off, and remove it from its plastic encasing.  Open it, read it, study it, pray with it.  It is there that we will see His face and it will shine upon us.  Amen.

Third Sunday of Easter, Year B

            The Salmist today, Third Sunday of Easter, implores the Lord: “let your face shine on us!”  The face of the Lord shines on us through creation.  When we see the creatures, the work of His hands, we see the Creator.  His face shines on us through one another.  When we see our neighbor we behold another creature just like us, not from us, not made by us, but by the Father in heaven.  In a special way His face shines on us through the Scriptures.

            All of Scriptures speak of one person and that person is Our Lord and Savior Jesus Christ.  The Old and the New Testaments may be summed up in one name: Jesus.  Saint Peter in the First Reading interpreted that the God of our forefathers is the same God as the one on the Cross.  Saint John in the Second Reading interpreted the dying on the Cross of Jesus as our salvation.  For in His dying, our sins are expiated.  It is not only us who are saved but the also the whole world.  Even the Risen Christ first with the disciples on the road to Emmaus and then with the Twelve explained the Scriptures and used these to further convince them of His saving Passion, Death and Resurrection.

            We Catholics may very well be accused of having all the means for our salvation but ignoring or putting less importance to them.  We have the Bible and how many of us can say to our Lord that we open it, read it, meditate upon it and pray with it.  Our ignorance of the Bible is our ignorance of Christ.  We have the Sacraments, especially the Holy Mass, but how many of us can say that we come to the Banquet regularly and we come fully prepared, attentive, and participative.  The readings of today remind us that it is the face of the Lord shining on us through the pages of the Sacred Scriptures.  The Bible’s message is Jesus.

            It is not enough however to be knowledgeable about the Bible, to know it word for word, or to memorize lines from the different books of the Bible.  It is important that we know about Jesus, Christian Catholics as we are.  It is however infinitely more important that in reading, studying and praying the Bible we come to know Jesus.  We come to have a personal rapport with Him.  We come to treat Him as a friend, as a family member, as a loved one.

            When we go home therefore today take notice of your Bible at your homes.  Lift it up, dust it off, and remove it from its plastic encasing.  Open it, read it, study it, pray with it.  It is there that we will see His face and it will shine upon us.  Amen.

Restless Rewind

It is not uncommon that we do indeed share some of this feeling of "restlessness" that Job honestly voices out from the First Reading of today, Sunday.  Here we might conjecture two of the possible causes from an equally honest examination of conscience: perhaps something is lacking for us to do, or that we have done a lot and still something important is missed.

If our personal situation is the first conjecture then the Second Reading speaks directly to us.  Saint Paul writes to us, too: "woe to me if I do not preach (the Gospel)".  Is it perhaps because I am not doing enough in the order of preaching the Gospel that something is lacking in me?  Is it perhaps that I do not speak more of Jesus to others that I am restless?  Is it perhaps that I do not show Jesus in my life that I feel empty?

However if we have tried our honest-to-goodness best in proclaiming the Good News through our words and more especially through our lives it still happens that that "restlessness" besets us.  This situation may be included in the second conjecture.  Here it is the Third Reading of this Sunday which advises us.

In the order of Preaching the Good News no one can outdo Jesus Christ, the Good News made Flesh.  It is interesting to note from today's Gospel and from the entirety of the Four Gospels that although Jesus would forego meals, rests and sleep, He never gave up personal prayer.  "Rising very early before dawn, he left and went off to a deserted place, where he prayed".  Is it perhaps my lack of personal time with the Lord the cause of that feeling of something lacking?  Is it perhaps that I do not speak more with Jesus that I am restless?  Is it perhaps that I only talk of Jesus but Jesus is not with and in me that I feel empty?

Maogmang aldaw kan mga ina!

Para sa mga enot na mga Cristiano daing duda na si Maria ina ni Cristo asin dahil siya ina ni Cristo tawo asin Dios siya man ina ni Cristo tawo asin ina man ni Cristo ika-duwang Persona kan Santisima Trinidad.  Si Cristo kaglalalang ni Maria na ngonian ipinangidam ni Maria sa laman sa kapangyarihan kan Espiritu Santo sa plano kan Dios Ama.

May mga nagduda kaito pang panahon sa katotoohan kan pagtubod na si Maria ina ni Cristo asin dahil ina siya ni Cristo siya man ina ni Cristo Dios.  Entonces si Maria ina nin Dios.  Dae maako kan nagkapira kun papano si Maria tawo naging ina nin Dios.  Kaya pinahayag kan Simbahan kaidto pang panahon na si Maria Christotokos  asin Theotokos.  Sa misterio kan plano kan Dios Ama an ika-duwang Persona kan Santisima Trinidad, para iligtas an tawo sa kasalan, nagboot magin tawo para an tawo magbalik sa Dios.

Si Maria tunay na nagin ina ni Cristo, siring sa saimo asin sakong ina.  Siya ngani modelo kan mga ina.  Sa saiyang laman hale an laman ni Cristo.  Salamat kan saiyang gatas si Cristo duminakula asin kuminusog.  Gabos na aram ni Maria bilang tawo itinukdo niya sa saiyang aki: ini man mga kaaraman sa manungod sa mundo o sa espiritu, practical man o teoretical, pang-oro-aldaw o pang bilog na buhay.  Dahil si Cristo bako lang tawo kun di Dios man, mas pa an Saiyang mga aram asin mas pa an Saiyang kamurawayan.  Pero dakul an yaon Saiya gikan man sa Saiyang ina, hasta, puede kita mag-imaginar, an Saiyang mga favorito na mga pagkaon, mga inumon, kulay, hamot, modo kan pagtaram asin mga gawe-gawe.

Tunay na fundamental asin necesario an ina sa buhay kan cada tawo.  Siring ka-importante kan presencia, pagpadaba asin ejemplo kan ama.  An sarong tawo minadakula asin mina-asenso salamat bako lang sa ama pati man asin lalong-lalo na sa ina.  Tunay na sa likod kan suceso kan sarong lalaki, nasa likod an sarong babae.  Tinawag na paladan si Maria ta orog kapaladan si Jesus, paladan an mga ina niato ta naabot niato an satuyang mga naabot.  Nagin kita ngonian dahil man sa mga ina niato.

Arog na lang kaini an pag-ataque kan demonio sa institucion kan familia, lalong lalo na sa pagka-ina asin mga ina.  Luway-luway na hinahale sa mga babae an saindang pinakaorog na vocacion digdi sa ibabaw kan daga.  An pagiging ina, fisicalmente o espiritualmente.  Rinaraot asin pinaparaot niya an mga marhay na intencion manungod sa feminismo asin kauswagan kan kababayehan asin tinatrasformar an babae bako na bilang ina kun di bilang objecto na sana.  May mga ocasion na tama lang na an babae may trabajo man, tama lang na siya may inadalan man, tama lang na naabot man niya an saiyang mga ambicion asin maw-ot sa buhay.  Pero kun para mangyari an mga ini isa-sacrificio kan babae an saiyang tunay asin pinakaorog na vocacion bilang ina digdi nangyayari an tragedia kan satong panahon.

Kun wara an mga ina, wara man kita gabos.  Warang kagayonan sa mundo, warang paz y orden, warang paciencia asin perseverancia, warang pagpadaba asin pag-intiendi na an sarong ina sana an tatao maghiras, warang civilizacion, wara kita gabos.  Asin kun an ina maraot asin dae ginampanan an saiyang tunay na pagka-ina bakong exageracion na an gabos na marhay magkakabahid ki maraot, asin gabos na magayon mamantsahan ki pangit, asin an buhay mawawaraan nin mismong buhay.

Kaya sa Solemnidad na ini kan Pagka-Ina ni Maria, an satuyang pamibi minaduman sa gabos na mga ina.  Ina niato asin mga ina kan bilog na mundo.  Mga bag-ong ina na minangidam pa lang kan saindang mga aki, mga ina na solo asin binayaan kan mga agom sa manlaen-laen na razon, mga ina na kinaipuhan magbaya sa aki para mag-ataman kan aki kan iba.  Mga ina na nagbaya, mga ina na binayaan, mga ina sa hospital, sa campo, sa prisohan, sa lansangan na naglilimos kilik an saindang mga aki, basa sa uran, pinapakulugan asin nababasa an pandok ki luha sin dugo.  Mga ina na nagsosolo, gurang na asin may helang.  Para sainda lugod si Maria Ina ni Cristo an sainda asin satong paalawan asin kusog.  Amen.

Both Sides of Love

One of the most used and abused words in contemporary times is love.  We love ice cream, we love dogs, we love our mothers.  All use the word love but the meaning as we realise differs from each usage.  This is analogy in its practical use.

The Readings of today's 30th Sunday speak of love in varied ways.  The First Reading speaks of the negative side of love, in the sense that there are things we do NOT do if we love our neighbours.  We may add many other do not's basing from our own experience and from the wisdom of others.  The Psalm sings of the love of God because He has loved us first.  He created us, sustains and maintains us and will continue to watch over us till we are no more.  The Second Reading speaks of the positive side of love, in which our loving ways are multiplied because in loving we inspire others to love too.  When we DO love, we never only love, we spread love.

Love of things, plants and animals is different from love of persons.  Love of persons is different from love of God.  Love of God gives meaning to love of persons, animals, plants and things.  Without love of God all these other loves really have no sense at all.  That is why love of persons without love of God is frustrating and ultimately leaves us out of love.

St. Augustine, the original doctor love, talks about why if there are three loves, the Gospel of Today only mentions two commandments.  I leave Doctor Love to explain this in his own words: "Thus our love has three objects. But why are there only two commandments? I will tell you: God did not consider it necessary to commit you to loving yourself, since there is no one who doesn’t love himself. But many people lose themselves because they love themselves in a bad way. By telling you to love God with all that you are, God gave you a rule according to which you must love yourself. Without doubt you want to love yourself? So love God with all that you are. For it is in him that you will find yourself and avoid losing yourself in yourself… Therefore, the rule according to which you must love yourself is given to you: love the one who is greater than you and you will love yourself."

26th Sunday in Ordinary Time

On Fairness and Humility

When we think of our idea of God, that idea includes Fairness.  Indeed, who is God if not fairness personified?  When we think of what we know of Jesus, God and man at the same time, we have no qualms in proclaiming that no one is humbler than He.  So humble He is that being God He did not deem it beneath His station that He become man like us, even dying on the Cross!

So how is it that we think Him unfair when He condemns a wo/man who led a good life but at the end stumbled and fell or that when He saves a wo/man who led a bad life but at the end repented and converted?

We cannot forget that at all times we are living on this world God sustains us and maintains us in His grace when we are in His grace, and He continuously calls us to come back to Him when we are far and astray.  We cannot forget that He gives us all the chances and the opportunities we need to be near Him and come back to Him while we have this God-given life.  So when we decide otherwise, when we still choose the bad life, then it is not His unfairness that is in question but it is ours.  Is He unfair when He does as He does, or is it not that we are the unfair ones when we disregard or put little importance to all the efforts He exerts to save us.

Lord, grant us humility to always be near You and ask Your constant help even when we are in Your grace since we know how easy it is for us to fall even at the slightest push.  Grant us humility to ask your forgiveness and confess our sins during those times when we are down and damaged.  Amen.

22nd Sunday in Ordinary Time Year A

Peter is the Rock on which Jesus our Saviour founded the Church to continue His saving work even after His Ascension into Heaven.  Peter in Sunday's Gospel Reading is now called a stumbling block, a rock which blocks the way, for he did not yet understand that for Jesus to fulfil His saving Work, must take up the Cross and be crucified so that all might climb through the Cross to Heaven with Him and the Father.  The Rock on which is founded the Church which saves is called a rock which is a stumbling block

The Cross, which during the Roman times was the worst punishment inflicted upon the worst criminal, is now transformed by Jesus' Crucifixion as the best stairway to Heaven.  While Peter would understand this later on in his life, himself being crucified as well, Jeremiah in Sunday's First Reading was, during his lamentation, was well on his way in understanding this seeming paradox.  When in the depths of his doubts and anxieties, he reached the bottom and kicked hard his way up in the realisation that it is precisely in these his pains and sufferings that he was serving God and not just a social cause nor just himself.  Jeremiah's lamentations would later on transform into songs of glory, praise and thanksgiving.

"Whoever wishes to come after me must deny himself, take up his cross, follow me."

21st Sunday in Ordinary Time

Jesus in Sunday's Gospel calls Peter Rock.  Peter is our sure foundation in good times and especially in bad.  How many times we see this in contemporary popes!  Pope Francis calls us and directs our attention to truly important matters, for example when, even if popular media had been ignoring the Iraq crisis of our persecuted Christian and non-Christian brethren, he calls us to pray and offer sacrifices precisely for them.  Another example is when the Holy Father challenges the Korean youth, and indeed the youth worldwide, to a spiritual life and not only to the material.

One practical translation of this to our daily lives is our dealings with our authorities.  They are put in place to help guide us in the right path and to avoid the traitorous misdirections of this world.  For priests there are the bishops.  For parishioners the parish priest.  In the familial, social and political settings we also have our authorities.  Sometimes it is not that easy to hear their voice and to put their admonitions into practice, especially during those times when we have our own opinions.  Of course we cannot follow what is blatantly immoral or sinful, but in cases wherein we see that the commands are really for good but we just cannot agree with the details and manners it is good to remember that people are put as authorities over us to serve as rocks of sure foundation.  It is also in faith that we say yes to our authorities and we obey.

Obey first ...

20th Sunday in Ordinary Time

Three times Jesus tested the faith of the Canaanite woman in Sunday's Gospel Matthew chapter 15.  Three times she persisted, each time even more earnest.  First He ignored her, she kept up her pleading.  Second, He seemed to deny her, she persisted in faith.  Third He called her with the epithet 'dog', a disparaging term for the non-Jew, still she countered with more faith than ever.  Her great faith saw her through and her prayers were answered.

There may come a time, we might have experienced this already or we may be presently in such a situation, wherein it seems that our prayers fall unto deaf ears.  Worse, it may seem that instead of what we are asking more and more obstacles come in the way hindering the fulfilment of our prayers.  Today's story of the Canaanite woman confirms in us in picturesque terms how, if the pleadings are not evil and these would be to our advantage, then the Lord in His time and in His way, will heed our call.

When the going gets tough, the tough gets going.

15th Sunday in Ordinary Time

An parabola kan parasabwag pwedeng ma-i-aplicar sa satong mision apostolica.  Minsan kita nagsasabwag ki Marhay na Bareta asin daing resulta.  Minsan igwa man maski diit.  Pero minsan dakul talaga an nagigin efecto kan satong mga tataramon, lalong lalo na kan satong buhay asin ejemplo.

A veces para bagan warang resulta an satong paghinguha.  Parejo kan historia kan sarong san Pierre Chanel, apostol asin martir.  Siya nagbalangibog kan Marhay na Bareta sa tataramon asin sa gibo sa sarong isla sa Asia Pacifico.  Bilog na buhay niya wara lamang nag-convertir.  Hanggang sa siya ginadan kan saro sa mga habitantes duman.  Pagkagadan niya saka lamang nagbunga an saiyang mga pagsabwag.  Mala baga ngonian an bilog na isla kan Futuna Catolico Cristiano na.  Minsan para wara lamang resulta an satong mga paghingoha sabwag sana ki sabwag ta dae ta aram na yaon na palan an efecto sa laog kan puso kan tawo.  An tataramon kan Dios siring sa uran, dae minabalik Saiya na daing efecto.

Ining parabola puede man ma-i-aplicar sa satong mga sadiri.  A veces an Tataramon para bagang daeng efecto sato.  Kun minsan may diit man.  Pero nangyayari na minsan sa mga panahon na dae niato inaasahan dakulon asin dakulaon na palan an efecto Kaini sato asin kita na palan nagbag-ong buhay na.

Kagurangnan, minsan bagan daeng bunga, taw-e kami ki paciencia asin perseverancia na magsabwag sana ki magsabwag!  Amen.

Solemnity of Sts. Peter and Paul, Apostles: A Reflection on the Key

Kan ginibo kan Dios an mundo, ginibo niya an daga, an tubig, an liwanag, an mga puno, an mga hayop asin an gabos na yaon sa mundo para sa tawo, para ki Adan asin ki Eva.  Sinda nag-eerok sa paraiso, harong na itinao ni Yahweh sa Saiyang mga orog na namomot-an.  Sa dakulaon na tragedia kan pagkakasala, sinda pinalayas kan angel hale sa paraiso pasiring sa mundo, mundo na kinaipuhan nindang pagtangisan asin pagti-osan, consecuencia kan kasal-an.  Paulit-ulit minaw-ot kan Kagurangnan na sinda bumalik sa paraiso, talingkas sa kasal-an, pero an tawo mas humihinarayo Saiya.  Pinadara kan Ama an mga profeta, an mga banal, an mga juzgado para sinda paggiromdomon na an tawo ginibo para sa paraiso bako para sa mundo.  Dahil sa kasalan an paraiso padagos na nakakandado asin an susi padagos na nawawara.

Sa kapinonan kan panahon, pinadara kan Ama an Saiyang Aki.  Si Jesucristo Paraligtas iyo an nagpara kan enot na kasalan ni Adan asin ni Eva.  Tinao Niya an Saiyang Buhay para kita gabos na mga nagadan sa kasalan mabuhay liwat sa gracia.  An Saiyang pagpapako sa Cruz iyo an nagin kabayadan, an simbag sa consecuencia kan kasal-an kan tawo.  An Cruz iyo ngonian an naging susi para an paraiso mabuksan asin an tawo makabalik hale sa mundo pasiring giraray sa paraiso.

Sa pagsakat sa langit ni Cristo Jesus, an Ama asin Siya nagpadara kan Espiritu Santo bilang guia asin kusog kan Simbahan.  Ini tinogdas man sana ni Cristo Kagurangnan sa gapo na iyo si Pedro asin si Pablo asin an mga Apostoles.  Sinda isinobol ni Jesus sa gracia kan Espiritu na ibalangibog an Marhay na Bareta: na kita talingkas na sa kasal-an asin bukas na an paraiso para sa gabos na maw-ot asin maghihingohang maglaog digdi.  Itinao ni Cristo an susi nin paraiso, an llave nin kaligtasan ki Pedro, sa mga Apostoles, sa Simbahan para bako lamang an kadikit an makalaog kundi sa gracia kan Dios gabos na tawo makalaog sa buhay na daing kasagkoran.

An satong solemnidad ngonian na Domingo sarong pagpamangno sato, pagpagiromdom sato, pagsadol sato na bukas na an paraiso, salamat sa Cruz ni Cristo, asin yaon sa Simbahan ni Pedro asin ni Pablo an susi para kita makalaog diyan sa paagi na segurado asin daing duda.  Magin man lugod maimbod kitang mga miembro kan Simbahan Catolica asin magtalubo sa laog kaini sa pagtubod, paglaom asin pagkamoot sa Dios asin sa kapwa.  Binubuksan kan susi na ini an paraiso cada vez na kita magkumpisal kan satong kasalan sa Dios sa paagi kan Simbahan.  Binubuksan kan susi na ini an buhay na daing kasagkoran cada vez na maimbod kita nag-ko-komunyon asin isinasalaman sa satong buhay an mga Tataramon ni Dios.  Binubuksan kan susi na ini an dalan pabalik sa Ama cada vez nagigin maimbod kita sa mga Katogonan kan Dios asin kan Simbahan.  Amen.

Corpus et Sanguis Christi (Inspiration from St Ignatius of Antioch)

Ngonian na Domingo sineselebrar kan Simbahan digdi sa Pilipinas an Solemnidad del Cuerpo y Sangre del Nuestro Senor Jesucristo, an Solemnidad kan Hawak asin Dugo ni Cristo.  An doctrina na ini haloy nang yaon sa mga katukdoan kan Simbahan ta ini hale mismo sa mga tataramon kan Kaguran Jesucristo, capitulo seis kan evangelio ni Juan.  Pero bilang kafiestahan kan bilog na Simbahan si papa Urbano cuarto kan 1264 an nag-instituir kaini asin poon kaidto sagkod ngonian yaon na ini sa bilog na Simbahan Catolica.  Digdi ngani sa Bicol, sa Sorsogon, tradicion iyo an procesion kan Santisimo Sacramento asin an pag-alay sa Kagurangnan kan mga frutas kan trabajo asin kan daga sa Simbahan asin an mga ini man ihinihiras kan cada parroquia kun saen an mga ini kaipuhan.

Para sa Domingo na ini sabay-sabay po niatong paghorophoropan an mga katukdoan kan sarong Padre de la Iglesia na si san Ignacio kan Antioquia manungod sa Eucaristia.  Ining santo asin martir na obispo nagadan sa Roma, kinakan kan mga leon, durante kan pag-perseguir sa Simbahan Catolica kan Imperador Romano na si Decio.

Katukdoan ni san Ignacio na an Tinapay asin Arak na kinakakan asin iniinom durante la Santa Mesa bako sanang siring sa hawak asin dugo, kun di tunay na Hawak asin Dugo ni Cristo Jesus, ikaduwang Persona kan Santisima Trinidad na nani-laman.  Siring na an trigo inaani, prinepreparar asin binabayo para an dakul magin sarong masa sana iyo man kita gabos na mga Cristiano Catolico, dakul pero sarong Simbahan sana.  Siring na an ubas inaani, prinepreparar asin tinutungtungan para makua an duga kaini asin an dakul nagigin saro sana, kitang mga Cristiano mga discipulos ni Cristo minsan manlaenlaen an hinalean asin an mga naging historia sa buhay, saro sanang Simbahan.  Siring na an mga pedazo kan trigo binabayo, iyo man sa satong buhay o kita mismo, na sa mga momento kan kadipisilan asin kabiyadean namamatean niato ining pagbayo kan satong buhay.  Garo baga an satong sadiring tul-ang an binabayo.  Siring na an mga pedazo kan ubas tinutungtungan para makua an duga, iyo man baga an satong namatean sa mga horas kan problema, kahelangan, mga momento na para bagang dai na kitang pag-asa, para bagang pinaparagamo man kan leon an satong mga tul-ang siring na an mga tul-ang ni san Ignacio pinaragamo kan mga leon sa Roma.

Mga mensaje man sato kan Kagurangnan ngonian na Corpus Christi ining mga duwang puntong hale sa mga consideraciones kani-kanina lang:

1) Saro lang an Simbahan minsan kita gabos na mga miembro kaini iba-iba an hinalean, kinakadakulaan asin nagigin historia kan buhay.  Kaya kita gabos bakong iba saro sa saro.  Tunay na kita sarong comunidad, sarong familia, magturugang sa sarong katogangan sa sarong Dios Ama sa langit.  Tama lang na magtinarabangtabangan kita lalo na sa mga nasa manlaenlaen na situacion na dificil.

2)  Asin an mga kadipisilan kan buhay minsan iyo an nagtatao luha asin kulog sa satong buhay, iyo man an mga ini an nagigin kusog niato pag rendir cuenta tapos na o luminipas ki kadikit an mga problema.  Minsan nagpapasalamat pa kita ta an gabos na ini nangyari ta dahil sa mga ini kita mas nagin makusog asin pusog sa paglingkod sa Dios asin sa kapwa.

Ascension Sunday 1 June 2014

Mothers and fathers would usually remind us with lines such as these: "Drink your milk and stay healthy, make sure you exercise regularly, and sleep early."  They would add: "Make friends and be good."  And then as good Christian parents they would also add: "Always pray that God may bless you."

Jesus in today's Gospel is about to leave and as a good parent would, he left us Christians, His disciples, some parting words.  Our health indeed is of paramount importance to us and to our mission.  It gives us good humor and strength to have a happy life and healthy living allows us to do more and achieve more.  Our moral and social life adds color to our every day living in harmony with our friends and neighbors.  Our spiritual life, when properly nurtured in conversation with God, makes us happier and healthier persons even in times of adversities and problems.

Good health, health relationships, happy spiritual lives: all these our parents wish for us, as do our God on high.  We would do well to work for these, sacrificing some things to obtain them for our good and for the good of all those who surround and care for us.  But Jesus the Second Person of the Holy Trinity before He ascends to heaven, leaves us with one more set of parting words which our parents on earth could not imagine to say and would not, even if it crosses their minds.  Jesus tells us: "I will be with you to the end of time and to the ends of the earth!"

We thank Our Lord Jesus Christ for such words because we know them to be true and are not just mere words.  Indeed He guides us till today, especially through the Holy Spirit.  This we hold in our minds and hearts as we strive to carry out the mission He gives us: "Go therefore; make me known to all men and make them my disciples as you are my disciples."  He does not only send us but also He gives us the grace so that we may fulfill the mission He has tasked us with.

Vigilia de Pascua

Vigilia de Pascua

Yaon kita digdi ngonian mga tugang sa Pagtubod, siring man ining satong mga namomot-an na mga catecumenado, an satong mga magiging pinakabag-ong mga ka-discipulos ki Cristo Jesús, para sa Vigilia de Pascua, an pag-andam, an paghalat sa pinaka-importante na pangyayari sa Buhay Cristiano, an Pagkabuhay-Liwat kan Paraligtas.  Bilog na cuarenta días kan Cuaresma, lalo na kan mga nakaagi na mga aldaw na banal kaining Semana Santa, satong giniromdom asin sinelebrar an pagsakit asin pagkagadan ni Jesucristo.  Kita nangadyie, naglimos, nag-abstinencia asin nag-ayuno.  Kita nagkumpisal, nag-estación kan Cruz asin nag-rosario.  Ngonian yaon na kita sa satong pinakahahalat na aldaw, an día de Resurrección.

          Normalmente an Santa Misa nababanga sa duwang kabtang, pero sa kadahilanan kan orog kabanalan asin orog kaimportantehon kan bangging ini, nababanga ining satong Vigilia de Pascua sa apat: an Liturgia kan Liwanag, an Liturgia kan Tataramon, an Liturgia kan Pagbonyag asin an Liturgia kan Eucaristia.  Ini man an mensaje kan mga kamamate pa lang niato na mga Babasahon: hale sa diklom yaon na an liwanag; hale sa silencio yaon na an tataramon; hale sa satong pagkagadan yaon an bag-ong buhay; asin hale sa pagkagadan ni Jesús yaon na an Saiyang Pagkabuhay-Liwat.  Kaya ngani Siya na Aki kan Dios nani-laman para kita mga nasa laman magin mga aki kan Dios asin kaya ngani ining tinapay asin ining arak na satong kinakakan asin iniinom tunay na Hawak asin Dugo kan Dios na buháy.

          Siring na kaidtong panahon kan kita binonyagan, ining satong mga catecumenado na ngonian man sana tatawagon na na mga Cristiano siring na kita man mga Cristiano sosog ki Cristo, bobôboan kan tubig sa saindang payo.  An kasalan na original napapara, an gracia kan Dios sa pagiging Aki Niya minalaog sa saindang hawak asin kalag, asin sindang tunay na mga miembro na kan Simbahan Católica, na tinogdas mismo ni Cristo ki Pedro asin sa mga Apóstoles, kasalihid kaini an satong Señor Obispo na iyo mismo an mabonyag sainda, asin katabang niya kaming mga padi nindo digdi sa parroquia, sa diócesis asin sa bilog na mundo saen man kita mapaduman.  Sinda ginugubingan kan gubing na puti, símbolo kan saindang kalinigan, tanda para sa iba manungod sa tunay na dignidad kan tawo asin kan Cristiano asin paggiromdom sa sainda mismo asin sa sato man, na an bonyag bako lang ceremonia na pagkatapos nasa mga fotografía na sana kundi sarong misión sa kalinigan asin paglinig sa mundo kun saen yaon an karigsokan asin manlaenlaen na kaatian.  Sinda tinatawan kan candela na nagliliwanag, na iyo si Cristo liwanag sato gabos contra sa diklom, guía sa satong paglakaw, asin dirección na dae nasasala pasiring sa pagbalik niato sa Harong nin Ama.  Gabos ini más papakusugon kan Pagkumpil asin Paghilig kan Espíritu Santo sa sainda, asin más papanoon kan Comunión asin Paglaog kan Hawak asin Dugo ni Cristo Jesús mismo sa saindang sadiring mga hawak asin espíritu.

          Mga tugang, kita gabos, mga dati nang Cristiano kaiba an mga magiging bag-o nang Cristiano, girimdomon niato pirmi asin dae paglingawan an mensaje kan apat na kabtang kan satong celebración ngonian na Vigilia de Pascua.  Kita bako mga aki kan diklom, bako kitang mga aki kan silencio asin kadaihan, bakong mga aki kan kagadanan, kundi kita mga aki kan liwanag, mga aki kan tataramon, asin mga aki kan Buhay na daing kasagkoran.  Kita gabos mga aki kan Dios.  Mabuhay lugod kita siring sa satong identidad asin dignidad.  Amén.

Ika-walong Domingo kan Ordinaryong Panahon

          Sa Evangelio sosog ki san Mateo, nadangog niato sa paagi kan mga imágenes na mga magayonon asin madonongon na an Kagurangnan tunay na Kaggibo asin Kagtao.  Siya an Kaglalang asin padaba Niya an gabos na mga linalang, lalo an an mga tawo.  Siya sarong Ina na dai magpapabaya sa Saiyang mga aki na magutom.  Siya sarong Ama na dai magpapabaya sa Saiyang mga aki na daing gubing.  Más lalo pa ining mga imágenes nagin mga mayaman sa pagdagdag niato sa sainda kan iba pang mga imágenes na ipinapahiling sato kan Enot na Babasahon sosog ki Isaias.  An Diyos sarong ina na dai makakalingaw sa saiyang aki.  Minsan an ina makalingaw, an Dios nunca magpapabaya sa sato.  Awit kan Salmo, an Dios an satong masarig na gapo, paalawan asin baluarte.  Dagdag pa kan Ika-duwang Babasahon ginono sa Enot na Surat ni san Pablo sa mga taga-Corinto na an Dios hukom na justo asin manso, nasa justicia asin maheherakon al mismo tiempo.

          Gabos an mga ini tunay na mga imágenes na magayonon asin madonongon.  Pinapano an satong pagtubod nin paglaom sa Kagurangnan Dios minsan sa mga situaciones nin kadikloman asin katikapohan.  Pinapano kan mga ini an satong pagtubod ki pagkamoot sa Kaggibo asin Kagtao kan gabos maski sa mga panahon kan desesperación asin soledad.  Marhay sana na pag-preparar ini, ta sa miércoles man sana na madatong iyo na an poon kan Cuaresma.  Sa maabot na Miércoles de Ceniza, sa pag-cruz sato kan abo asin sa mga tataramon na “Ika abo asin sa abo mabalik” asin pa “Magsolsol asin magtubod sa Marhay na Bareta”, maglalaog an bilog na Cristiandad, an gabos na mga Católico Cristiano sa periodo ki pagpamibi, pag-ayuno asin paglimos.  Preparación ini gabos sa Semana Santa kun saen gigiromdomon asin isasabuhay giraray niato an pagsakit, pagkagadan, asin pagkabuhay-liwat kan Dios na nanitawo para sato.  Gabos ini aram niato símbolo asin pakisumaro ni Jesucristo mismo sa satong mga sadiring pagsakit asin pagkagadan.

          Tunay na consolación an mensaje na itinatao kan mga Babasahon ngonian na Ika-walong Domingo kan Ordinaryong Panahon.  Para sa mga nagsasakit, na sinda makatalingkas sa kasakitan o al menos mamatean na dai sinda nagsosolo asin an Dios yaon sa kataed ninda.  Para man sa sato gabos, sa ordinaryong pagbuhay sa ibabaw kan daga, ta aram niato sa paagi kan kasiguraduhan na gikan sa pagtubod sa Dios na may sentido an gabos asin may dirección an satong buhay.  An satong mga buhay nasa kamot kan Dios asin dai Niya kita pababayaan mapariwara ki haloy ta Siya mismo an maghahanap sato kun kita nawawara sa agihan na tama.

          Salamat Kagurangnan ta bako Mo lang kami ginibo, bako Mo lang kami tinaw-an nin buhay, kundi padagos Mo kaming hinuhurma pasiring sa Saimong magayon asin madonong na deseño asin padagos Mo kaming inaalalayan sa buhay na ini pasiring sa Buhay na daing kasagkoran na Ika mismo an nagpeprepara samo.  Amén.

***************************************************************

          Saro sa mga helang kan panahon niato ngonian iyo an paghandal.  An pag-worry.  Mag-aki man o mag may edad na, helang niato an pag-isip na may kulba sa kadakul na bagay.  Dakulon na sa sato na mga aki pa an may mga alta presión na, o aki pa may mga línea na sa pamayhon.  Ngonian lugod na dakulon na an mga bagay na hale sa ciencia asin tecnología na nakakapa-facil kan buhay, ngonian man kita nagpapas-an kan mga paghandal.  Kadaklan man kan mga causa asin mga laman kan satong mga iniisip iyo an mga material na bagay, kundi man pirmi cuarta an sa isip.  Kulang an sueldo?  Saen makua panghulog sa coche sa maabot na bulan?  An pambayad sa curriente, tubig asin sa harong?  Dahil sa kita may mga buhay na sadiri asin may mga responsabilidad man sa satong mga namomot-an sa buhay, iniisip niato na dapat man sana arog kaini, asin irresponsable an tawo na daing pakiaram asin dai nahahandal.  Mga aki sana an dai nahahandal kaya ngonian na mga adulto na kita dapat lang na pas-anon niato an pag-isip na may kulba bilang satong obligación, satong kahirasan sa buhay.  Pero arog ba talaga kaini dapat pirmi, oras-oras, aroaldaw?  O siguro minsan kaipuhan man kita magtonong asin ipasa-Dios gabos asin magin kitang ulit mga aki na maghihingoha pero aram niato na gabos naka-depender man sana sa Ama Kagurangnan.

          Himateon niato an mga Babasahon asin giromdomon niato an mga imágenes na ibinugtak kan Dios sa satong mga isip kanina sana sa paagi kan satong mga talinga.  Sabi ni Isaias an Dios ina na dai nunca makakalingaw sa sato saiyang mga aki.  Awit kan Salmo na an Dios masarig na gapo, satong paalawan, asin baluarte na makosog.  Dagdag ni san Pablo na an Dios marhay asin maheherakon na hukom.  Asin cada saro sa mga imágenes na ini rinorokyaw giraray sato kan Evangelio ni san Mateo: hanapon niato an kahadean kan Kagurangnan, asin ini gabos itatao man sana sato.  Kun an mga gamgam sa langit asin an mga lirio sa daga dai nahahandal kun sinda igwa ki kakanon o gugubingon, kita pa kaya na más pa an halaga sa mga Mata kan Dios, na nanitawo asin nagadan para sato, kita pa kaya mahandal?  Kun an mga doot asin an mga hayop dai nahahandal, an mga aki pa kaya kan Dios mahandal sa maabot?  Cuidado kita, ta dai man sinasabi kan Tataramon kan Dios na kita dapat magin mga irresponsable asin magin mga pabaya na sa satong buhay asin sa mga obligaciones sa satong mga namomot-an, kundi tinuturuan kita ngonian na an paghandal, minsan parang natural sa sato, sa katotoohan inútil.  Tunay lamang na kadonongan an magin activo asin magin responsable sa paghingoha aroaldaw pero pag-rendir cuenta, pag-naggibo na niato an gabos na satong magigibo, sa abot kan satong mga kakayahan, gabos nasa Kamot na kan Kagurangnan.  An control yaon na sa Saiya.

          Kagurangnan, maglaog ka sa samong isip asin puso ngonian asin pakusuga kami na magin mga responsable sa samong mga obligaciones pero padonongon mo kami sa kaseguraduhan na pagkatapos kan samong paghingoha yaon man sa Saimo giraray an Ultima Palabra.  Tabangi kaming magpaubaya sa Saimo.  Amén.

Ika-anom na Domingo kan Ordinaryong Panahon (Taon A)

Ika-anom na Domingo kan Ordinaryong Panahon (Taon A)                 

Sabi kan Libro ni Sirac sa Enot na Babasahon: an tataramon kan Mahal na Dios regalo Niya sa satuya gabos.  Dagdag man ni san Pablo sa saiyang primerong Surat sa mga taga-Corinto sa Ikaduwang Babasahon: sa paagi kan kadonongan kan Kagurangnan Dios, ginigiyahan Niya kita sa karahayan asin rinarayo Niya kita sa karatan.  Masasabing nagkapira sa mga pinakadakula sa Saiyang mga regalo gikan sa Saiyang kadonongan iyo an Saiyang mga Tugon sato.  Orog nanggayo an mga Sampolong Togon kan Dios sa mga Judío, na iyo man an Sampolong Togon sato na mga Cristiano Católico.  Maski an mga dai nagtutubod dai minaduda na napapano nin kadonongan ining mga Togon asin tunay na regalo para sa sociedad kan mga tawo, para sa familia asin para sa lambang tawo.

          Nabanggit ni san Mateo sa Evangelio ngonian na ika-anom na Domingo kan Ordinaryong Panahon tolo sa Sampolong Togon ni Moisés.  Dai ka maggadan; dai ka magdurog sa bakong mong agom; asin dai ka magputik manungod sa saimong tugang.  Minsan ngani iniisip kan iba na negativo ining mga patanid asin nagbabawal, an tunay asin totoo iyo na ini positivo sa saindang mensaje asin agyat sa cada saro.  Dai maggadan boot sabihon respecto kan buhay.  Dai ka magdurog sa bakong mong agom boot sabihon respecto kan buhay familia.  Dai ka magputik manungod sa saimong tugang boot sabihon respecto kan buhay privado kan satong kataning.  Bako sana ini mga pagbabawal kundi agyat para sa más marhay na buhay sa sociedad, familia asin cada persona.  Aram niato an desastre na gikan sa paggadan kan sarong inocente asin an kadakul na mga consequencia kaini, orog nanggayo an paggadan sa inocente sa laog kan tulak kan ina.  An paggadan kan sarong aki sa poponan kan saiyang sadiring ina nagkukurahaw ki justicia sa daga asin sa langit.  Aram niato an desastre na gikan sa pagdurog sa bakong sadiring agom, kun papano rinoronot kaini an relación kan mag-inagoman asin kan mga magurang asin saindang mga kaakian.  An pagdorog sa bakong sadiring agom guminagadan sa buhay familia, na iyo an célula kan sociedad, kaya ginagadan kaini an sociedad mismo.  Aram niato an desastre na gikan sa pagsaksi ki putik manungod sa kapwa niato, kun papano ginagadan kaini an tawo sa saiyang dignidad asin reputación na nahuhusgahan na minsan sa kawaraan niya oportunidad na depensahan an sadiri, asin kun papano nagka-causa ini ki kolog asin dagok na nag-aagrangay ki justicia contra sa buwaon asin paralibak.  An pagsaksi ki putik manungod sa kapwa iyo an paggadan sa kapwa, maski na daing dugo na naibulos.

          Mamibi kita sa Domingo na ini, sa Santa Misa na ini, na magpasalamat sa pagtanggap kan mga regalo kan Tataramon kan Mahal na Dios, asin na magdanay sa pagmate kan kadonongan kan Kagurangnan Dios.  Minsan an pagsunod sa Saiyang mga Togon nangangaipo kan satong sacrificio, perseverancia asin pagtindog giraray cada vez matumba, aram niato na an pagsunod sa Dios iyo sana an makakatao sato ki katoninongan, kaogmahan asin kapanoan sa satong mga kakulangan.  Amén.

Solemnidad de Cristo Rey del Universo Taon C

          Sa Domingo na ini, an ultimo na domingo kan Ordinaryong Panahon, sini-celebrar kan bilog na Simbahan an Solemnidad kan Cristo Hade.  Kan 1925 in-instituir ining Kafiestahan ni Papa Pio XI laban sa secularismo na nagpopoon pa lang kaidto mag-reinar sa mga nación, sa mga familia asin sa mga puso kan tawo.  Boot ipagiromdom kan Santo Padre na si Cristo an Hade kan bilog na universo asin bako ining mga salang idea asin mga material na bagay.  Kaidto man lalo na ngonian kun sano an secularismo laganap na sa sangkatawohan marahay-rahay na i-celebrar kan bilog na Simbahan ining Solemnidad sa paggiromdom sa gabos na si Cristo Hade niato asin daing iba.

          Sa Enot na Babasahon an pinili na nación, an mga Israelita, nakakaag sa difícil na situación.  Dakulon an saindang mga kaiwal asin dai ki guía.  Ultimo si Samuel sa mga juzgado kan Israel asin naghahagad sinda ki Yahweh ki sarong Hade.  Yaon ngonian si Hadeng David na nagsisimbolo kan pagpadaba ni Yahweh sa Israel, asin dai Niya pagpabaya sa saiyang banwaan lalo na sa mga panahon na kaipuhan ninda Siya.  Si Jesús an bag-ong David.

          Sa Ikaduwang Babasahon, may mga salang idea na naglalaganap sa joven na Simbahan kan Colosas.  May mga nagtutukdo na sa butnga kan Dios asin tawo igwa pa ki mga kapangyarihan na nag-i-influencia sa katawohan.  Kaya ngani man nagtutukdo si san Pablo na si Cristo único na Hade kan Universo asin dai nang iba.  Sakop niya an gabos, mag material man o mag espiritual man na aspecto kan realidad, an kabotan sana Niya an masusunod asin dai nang ibang kapangyarihan an makakadaog Saiya.

          Sa Evangelio Capitúlo 23 sosog ki Lucas mahihiling niato si Cristo Hade sa corona Niya gibo sa tunok, sa trono Niya gibo sa kahoy kan Cruz asin sa mga nasasakopan Niya na pig-aagiagihan sana Siya.  Ibang clase ang kahadean ni Cristo na minsan maiisip niato na si Cristo bilang Hade sarong paradoja.  An saiyang corona iyo an pagsakit na nagigin kamurawayan sa kaitaasan pagtapos kan kinaban.  An saiyang trono iyo an mga kadipisilan asin kabiyadean sa buhay.  An trono Niya na Cruz iyo an nagigin tulay hale sa daga pasiring sa langit.  An saiyang mga nasasakopan libre sa pagsunod o pagsayuma Saiya sa puso na maoongis o mamomoot Saiya.

          Sa gabos na paghorop-horop na ini, mahihiling niato mga tugang, mga kapwa Cristiano, kita gabos mga tagasunod ni Cristo, an boot na kahadean ni Cristo bakong sa pangluwas kun di sa panglaog kan tawo.  Sa saiyang puso.  Asin kabaliktaran kan mentalidad kan mundo na ini, an Saiyang kamurawayan iyo an servicio asin pagtao kan sadiri sa kapwa asin sa Dios.

Solemnity of Christ the King Year C

          The Title of King in Christ is somewhat paradoxical.  Para in Greek can mean against, while doxa also in Greek can mean belief.  Christ as King may be seen as somewhat contrary to popular belief.  What do you imagine a king would be?  Well, we may imagine a king in his glory, seated on his throne and smug in his power encompassing all he sees and all he imagines to be under his aegis.  Christ as King strikes us with a very different image.  His crown is the thorns, His throne is the Cross and His face turns to all who pass by.

          In Luke Chapter 23 of Today’s Gospel, on Jesus’ Cross was put an inscription, in Latin INRI, Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum declaring Jesus Nazarene King of Jews.  Jesus the King is a striking image alongside Pilate, Herod and Caesar.  In 1925 when the Universal Church proclaimed the last Sunday of the Liturgical Year as a Solemnity of Christ the King the immediate interpretation, still valid till today, is of a strong social and political statement to the rulers, dictators and tyrants of the day.  Hitler in Germany would rise in power and Mussolini in Italy would achieve the same.  From ancient times till today, Christ as King offers a powerful contrast.  Christ is no king like Herod or Caesar, nothing like Hitler or Mussolini.  The Christians all but shouted to these people: you are not our king!  Jesus is our King!

          Jesus is our King and our crown is of thorns, our throne is of the cross and our people are those who pass by.  Our glory is of suffering, our throne is of shame and our people are free to come and go.  Our conquest is service, our boast is giving all and our people the suffering, the forgotten and the untouchables.  Jesus is our King, my King, and it is He who reigns over our lives, over my life, and not these socio-economic-political institutions.  Not these material things.  Not gold, glory or glamour.  Jesus is our King and we may be also of this world but our souls belong to the Kingdom.  We believe and understand that we are more than the mundane and we may have houses on this world but our homes are beyond this world.  Our aim is not down but up.  Our ambitions are grand to the highest standard and not just grandiose.

          Jesus as King, although seems to express the paradox, ultimately points us to true Kingship: He is what a king is supposed to be, to aspire, to imitate in the limits of the possible; He must be our king as what a king must be to us; He must be our king for He alone gives solace to suffering, suave to shame and welcome to the unwelcomed.

#YolandaPH #Napoles

          Lunes pa lang aram na kan bilog na Pilipinas na nagdadangadang an saro sa pinakamakusog na bagyo kan taon, si Yolanda para satuya, o Haiyan sa mundo.  Asin aram na man niato na magtetestigo sa comité kan Senado si Janet Lim Napoles.  Sa bagyo naghanda na an gabos, an mga balay pinasiguro na, an mga documento asin mga libro pinatos na, an mga ventana pinako na, may flashlight na asin igwa na ki tubig asin de lata en caso maglala an situación.  Better safe tan sorry.  Naglaog na si Yolanda sa Philippine Area of Responsability, pinalaog naman sa comité kan Senado kan Republica kan Pilipinas si Janet.  Nagbabagyo na sa Pilipinas asin nagbabagyo naman sa laog kan comité.  Kun puede lang niato sabihon parejo ni Janet ki Yolanda: hindi po, wala po, hindi ko po alam.

          Sa Enot na Babasahon ngonian na ika-treinta y dos na Domingo kan Ordinaryong Panahon, sa 2 Macabeo 7, namate niato an dramático asin trágico na cuento kan sarong ina asin an pito niyang aking lalaki, kun papaano naubos sinda gabos, tinao an saindang buhay para saindang pagtubod, ta sinda may dakulaon na paglaom sa Dios.  Nagtutubod sinda na buhay na daing kasagkoran an premio para sa gabos na nabubuhay asin nagagadan sa pagtubod.

          Salamat sa Dios asin salamat ki Ina, María Santísima, prinoteheran kita laban sa bagyo digdi sa ciudad de Sorsogon asin diit an daños sa satuya, especialmente kun ikukumpara sa daños na seguramente namamatean ngonian kan satuyang mga tugang sa Samar, Leyte, Cebu, Panay asin Mindoro.  Pinapamibi niato sinda asin kun ano man na tabang an maitatao niato, gibohon niato.  Enot sa mga harani sa satuya, asin sa sainda man na más napinsala ni Yolanda.  Maski na ano pa na bagyo, maski ano pang daños kaini sa satuya, nagtutubod kita na matatapos ini asin magtitindog giraray kita kan mga harong na nagaba, matanom giraray kita kan mga pananom na nagkawarara asin may paglaom kita sa aga na daing uran asin hangin, na sa aga may aldaw.  Siring sa ina asin sa saiyang pitong mga aki sa 2 Macabeo 7 an paglaom an nagpapakusog sa satuya asin dae ini natutumba maski ano man na bagyo.  Puede ngani niato sabihon na dahil man sa mga bagyo, kitang mga Bicolano más nagrarom sa pagtubod sa Kagurangnan asin sa intercesión ni Ina.  Maski anong kusog pa kan hangin asin uran kan bagyo, an satong pagtubod más nagtitibay, nagrararom asin nagkukusog lugod asin dae ini napapalid asin nawawara.

          Saro sa satong mga principio sa justicia iyo na an acusado inocente antes siya condenado.  Bilang an Pilipinas nagsusunod sa reglas de corte, an juez an makaka-decisión kun si Janel Lim Napoles may sala, asin namimibi kita para sa justicia para sa bilog na nación.  Pero kun siya man condenada, mahihiling niato na tunay na an salang gawe dae ki premio kun di igwa ki castigo.  Crime does not pay.  Minsan sa buhay nahihiling niato na sinda pa lugod na mga maraot asin corrupto an nagyayaman asin nagrarahay an buhay asin an mga simple asin honesto an nasa dificultad asin kabiyadean.  Bilang mga nagtutubod asin naglalaom na mga Cristiano Católico aram niato na bako ini an última palabra.  Siring na kan ina asin saiyang pitong mga aki na nagtatamasa kan premio kan langit después kan saindang buhay na pano kan pagtubod asin pagkagadan na pinakusog kan paglaom, aram niato na an Dios an may urhing sinasabi asin sinasabi Niya sa satuya ngonian na an paladan an marahay asin herak sa mga tampalasan, kun bako man digdi sa kinaban, segurado sa buhay na daing kasagkoran.  Amen.

32nd Sunday in Ordinary Time Year C

          Cada Domingo satuyang kinakanta asin pinapamibi na kita nagtutubod “sa pagkabuhay liwat nin mga gadan asin sa buhay na daing kasagkoran”.  Kitang mga Cristiano Católico nagtutubod na an satong buhay gikan sa Dios, asin kita nabubuhay sa gracia kan Mahal na Dios, asin an satong buhay minabalik Saiya satong Kaglalang asin ultimong destino.  An buhay na hale Saiya, minabalik Saiya.  Iyo ini an mensaje ni Jesucristo satuya.  Mensaje na boot man ipaabot bako lang para sa mga naghihingagdan asin sa sato gabos na magagadan, kun di man asin lalo naman sa mga nagsasakit asin nasa kabiyadean, especialmente sa mga nagsasakit dahil sa pagtubod asin sa pagsunod sa karahayan asin paglikay sa kasalan.

          Sa panahon kan Lumang Tipan, nadangog niato an testimonia kan Enot na Babasahon sosog sa 2 Maccabeo 7: “na dinakop kaiba an saindang ina (an pitong magturugan na lalaki).  Pinasakitan, hinampak, asin pinirit kan hade na magkakan kan laman nin orig na ipinangangalad sa sainda”.  Sabi kan ikaduwang tugang: “ginagadan nindo kami, alagad bubuhayon liwat kami kan hade nin kinaban para sa buhay na daing kataposan, huli ta magagadan kami huli kan saiyang tugon”.  Sabi pa kan ikatolong tugang: “(a)n mga ini (saiyang dila asin mga kamot) itinao sakuya kan langit; asin huli kan saiyang mg atugon putolon nindo; bilog an sakuyang paglaom na an mga ini pinutol nindo ibabalik sakuya nin Dios”.  Dagdag pa kan ikaapat na tugang: “(o)rog na marahay an samuyang kapaladan: na magadan sa kamot nin tawo, bilog an pagsarig sa panuga nin Dios na kami saiyang bubuhayon liwat…”.  Ngonian sa Evangelio sosog ki Lucas 20, kun saen an pitong agom na lalaki kan Evangelio nagsasalamin sa pitong magturugang na lalaki na mga Judío kan Enot na Babasahon, nadangog man niato an sinasabi ni Cristo: “(m)alinaw na pinatunayan ni Moises na an gadan mabubuhay liwat.  Bako lang niya ibinalangibog na may pagkabuhay liwat kun di Siya mismo, pagkatapos kan Saiyang buhay sa daga asin pagsakit sa Cruz, Siya man nagadan asin sa ikatolong aldaw nabuhay liwat.  Kaya kita na mga Cristiano Católico, mga nagtutubod asin discípulos ni Cristo, mabubuhay man kita liwat siring na si Cristo nabuhay liwat.

          Ini an kanta kan Salmo 17: “(a)ko danay na naglalakaw sa saimong mga dalan, mayong pag-alang-alang sa sakong mga lakad.  Uya ako asin nag-aapod: dadangogon mo ako, O Dios.  Lilingya ako: hinanyoga an sakong mga tataramon”.  Bako lang sa kagadanan natatakot kitang mga Cristiano kun di man yaon man an kasakitan.  Minsan kita man nagduduwaduwa asin minaluya an satong boot pag kita nag-aagi sa kasakitan lalo na manungod sa satong pagtubod.  Kaya ngani ining mensaje ni Cristo ngonian na Domingo bako man nanggad para sana sa mga naghihingagdan, kun di man para sa satuya na nabubuhay pa.  Maski may pagsakit, mga kabiyadean asin kadipisilan, an gabos may kataposan asin may premio sa gabos na nagin maimbod.  Iyo ini an realdad, na gabos na Cristiano na naghihingoha na magin banal siring na si Cristo banal, gabos nagsasakit, pinapasakitan asin minsan ngani ginagadan, sa giraray siring sa pagsakit asin pagkagadan ni Cristo.  Pero siring man sa Saiya na nabuhay liwat, kita man na nagadan dahil Saiya, mabubuhay kaiba Niya.  Kaya iyo ini an pamibi ni san Pablo sa Ikaduwang Surat ginono sa 2 Tesalonica 2: (r)angahon man lugod kamo saka pakusugon an boot nindo ni Jesucristo na satong Kagurangnan asin nin Dios na satong Ama, na namoot sato, n asa saiyang biyaya nagtao sato nin daing kataposan na kusog nin boot asin pusog na paglaom, tanganing danay kamong makagibo asin makasabi kan gabos na marahay”.

          Tawe kami Kagurangnan ki kosog nin boot na gibohon an tama asin likayan an sala maski na ini difícil, maski na ini ikakapasakit sa buhay niamo, maski na ini samong ikakagadan.  Ta aram mi an kadipisilan may kataposan, an pagsakit may premio, asin sa kagadan igwa nin buhay na daing kasagkoran.  Amen.